Χριστούγεννα - Η Βασιλεία του Θεού Επί Γης

ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ Ι.Μ. ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Ἡ Βασιλεία σου, Χριστὲ ὁ Θεός, βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων, καὶ ἡ Δεσποτεία σου, ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ, ὁ σαρκωθεὶς ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἐκ τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας ἐνανθρωπήσας, φῶς ἡμῖν ἔλαμψας, Χριστὲ ὁ Θεός, τῇ σῇ παρουσίᾳ, φῶς ἐκ φωτός, τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα, πᾶσαν κτίσιν ἐφαίδρυνας. Πᾶσα πνοὴ αἰνεῖ σε, τὸν χαρακτῆρα τῆς δόξης τοῦ Πατρός. Ὁ ὢν καὶ προών, καὶ ἐκλάμψας ἐκ Παρθένου Θεός,ἐλέησον ἡμᾶς.
(Γ΄ Ιδιόμελον Εσπερινού Χριστουγέννων).

Με την γέννησί Του στο ταπεινό σπήλαιο της Βηθλεέμ ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο «Βασιλεύς των βασιλευόντων και Κύριος των κυριευόντων» (Α΄ Τιμ. στ΄ 15), φέρει στον κόσμο την Βασιλεία του Θεού, Βασιλεία ασάλευτο, πνευματική, αιώνιο, Βασιλεία των Ουρανών.

Αυτήν την Βασιλεία νοσταλγούσαν οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης και γι’ αυτήν επροφήτευσαν οι προφήται. Είναι χαρακτηριστική η προφητεία του προφήτου Δανιήλ: «αναστήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν, ήτις εις τους αιώνας ου διαφθαρήσεται, και η βασιλεία αυτού λαώ ετέρω ουχ υπολειφθήσεται· λεπτυνεί και λικμήσει πάσας τας βασιλείας, και αυτή αναστήσεται εις τους αιώνας» (Δαν. β΄ 44).

Αυτή η Βασιλεία, όπως ο Κύριος είπε, «ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου» (Ιω. ιη΄ 36). Δεν είναι βασιλεία που αναγκάζει τους ανθρώπους με κάποια μορφή κοσμικής εξουσίας και δυνάμεως να την αποδεχθούν. Δεν επιδιώκει την κατάκτησι του κόσμου αλλά την μεταμόρφωσί του. Προϋποθέτει την ελευθερία των ανθρώπων και την συνεργασία τους για να πραγματοποιηθή. Όπως διδάσκει ο άγιος Χρυσόστομος, συγκρίνοντας τον ιερέα με τον βασιλέα: «Ο βασιλεύς σώματα εμπιστεύεται, ο δε ιερεύς ψυχάς· ο βασιλεύς λοιπάδας χρημάτων αφίησιν, ο δε ιερεύς λοιπάδας αμαρτημάτων· εκείνος αναγκάζει, ούτος παρακαλεί· εκείνος ανάγκη, ούτος γνώμη· εκείνος οπλά έχει αισθητά, ούτος όπλα πνευματικά· εκείνος πολεμεί προς βαρβάρους, εμοί πόλεμος προς δαίμονας. Μείζων η αρχή αύτη…» («Εις τον Ησαΐαν», Ομιλία Δ΄, ε΄, PG. 56, 126).

Η Βασιλεία του Θεού δεν έρχεται «μετά παρατηρήσεως» (Λουκ. ιζ΄ 20), δηλαδή με εξωτερικά και εντυπωσιακά φαινόμενα και επικοινωνιακά τεχνάσματα. Δεν είναι μία εξωτερική και επιφανειακή καλλιτέρευσις τού κόσμου. Είναι Βασιλεία που αλλοιώνει εσωτερικά τον άνθρωπο και μεταμορφώνει εν συνεχεία διά των μεταμορφωμένων πιστών τις κοινωνίες των ανθρώπων. Είναι το άλας που συγκρατεί τον κόσμο από την σήψι (Ματθ. ε΄ 13).

Κάθε πιστός, που αγωνίζεται να μη βασιλεύεται-κυβερνάται από τον διάβολο και τα πάθη αλλά από τον Βασιλέα Χριστό, μετέχει σ’ αυτήν την Βασιλεία και την φανερώνει με την ζωή του.

Δύο παράγοντες πρέπει να συνεργήσουν για να εγκαινιασθή σε μας η Βασιλεία του Θεού: η Χάρις του Αγίου Πνεύματος και η ιδική μας συνεργασία με την άσκησι, την τήρησι των εντολών του Θεού και την προσευχή. Γι’ αυτό οι άγιοι Πατέρες το αίτημα της Κυριακής προσευχής «ελθέτω η Χάρις σου» (Ματθ. στ΄ 10) το ερμήνευσαν “ελθέτω η Χάρις τού Παναγίου Πνέυματος”.

Μέσα στον εφθαρμένο και πεπαλαιωμένο από τον διάβολο, την αμαρτία και τον θάνατο κόσμο ο Κύριος μας εγκαινιάζει την Βασιλεία Του, την «καινή κτίσι», την νέα κατάστασι πραγμάτων, την οποία μάς έδειξε με την αγία ζωή Του, το κήρυγμα του Ευαγγελίου, τα θαύματά Του, την θυσία Του, την Ανάστασί Του, την δωρεά τού Αγίου Του Πνεύματος.

Καλούμεθα, όσοι πιστεύουμε σ’ Αυτόν, να αγωνιζώμεθα καθημερινά, ώστε να ξεπερνάμε τον παλαιό άνθρωπο και να μετέχουμε στην Βασιλεία της αγάπης Του. Έτσι κοινωνούμε της καινής ζωής του Χριστού και γινόμεθα καινοί άνθρωποι. Δεν θα λείψουν βέβαια οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες. Όμως δεν μπορούν να μας αφαιρέσουν την βαθειά ειρήνη της ψυχής που επηγγέλθησαν οι άγιοι Άγγελοι την νύχτα των Χριστουγέννων: «Δόξα εν’ υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία» (Λουκ. β΄ 14).

Το μυστήριο της Βασιλείας του Θεού το βιώνουμε στο Σώμα Του, την Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Η Εκκλησία, που είναι ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας, πραγματώνει επί γης την Βασιλεία του Θεού και μας προσανατολίζει στην πληρότητά της, στην αιώνιο ζωή.

Το θαυμαστό είναι ότι ο σαρκωθείς Κύριος και Βασιλεύς Χριστός κάνει βασιλείς όσους συνειδητά δέχονται να βασιλεύωνται από Αυτόν: «και εποίησας αυτούς τω Θεώ ημών βασιλείς και ιερείς, και βασιλεύσουσιν επί της γης» (Αποκ. ε΄ 10). Βασιλείς για να βασιλεύουν στα πάθη τους και ιερείς για να προσφέρουν ευχαριστιακά τον εαυτό τους στον Θεό.

Δεχόμεθα με ευγνωμοσύνη το δώρο της Βασιλείας των Ουρανών που μας εχάρισε ο Κύριος με την Σάρκωσί Του. Τον παρακαλούμε να μας συγχωρή όλους, κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς, οσάκις περιφρονούμε ή αδιαφορούμε ή λησμονούμε το δώρο Του και αντί της Ουρανίου και Αιωνίου Βασιλείας Του προσκολλώμεθα σε μάταιες, επίγειες, φθαρτές βασιλείες (αξίες) του κόσμου τούτου.

Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να πάθουμε ό,τι έπαθε ο Ηρώδης, που για να εξασφαλίση την επίγειο δόξα και βασιλεία, έχασε την ουράνιο και αιώνιο Βασιλεία.

Οι εξ Ανατολών Μάγοι ερεύνησαν, εκοπίασαν, εταξίδευσαν, εκινδύνευσαν για να βρουν τον αληθινό και μόνο Βασιλέα, να Τον προσκυνήσουν και να Του προσφέρουν τα δώρα των, χρυσόν ως προς Βασιλέα, λίβανον ως προς Θεόν και σμύρναν ως προς μέλλοντα νεκρόν για την σωτηρία του κόσμου.

Ναι, Κύριε, και εμείς Σε προσκυνούμε με τους Μάγους ως Βασιλέα μας, ως Θεόν μας ως διά του ζωοποιού θανάτου και της αναστάσεώς Σου Λυτρωτήν μας.

Αγία Χριστούγεννα 2008

Πηγή: Ο Όσιος Γρηγόριος «Ετήσια Έκδοσις της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους», Περίοδος Β΄ 2009 Αριθμ. 34