Λόγος εις την Κυριακή των Βαΐων

Η Ιερουσαλήμ ήταν γεμάτη κόσμο, ο οποίος ήλθε από παντού για να γιορτάσει τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα. Όλη η πόλη μιλούσε για τον μεγάλο προφήτη και θαυματουργό από την Ναζαρέτ, ο οποίος μόλις τώρα έκανε το μεγαλύτερο από όλα τα άλλα αμέτρητα θαύματά Του, ανέστησε τον Λάζαρο, ο οποίος τέσσερις ολόκληρες μέρες βρισκόταν στον τάφο. Τον περίμεναν να έλθει στην πόλη και προετοιμαζόταν για την θερμή υποδοχή Του.

Kiriaki VaionΑυτός, συνοδευόμενος από τους μαθητές Του, δεν περπατούσε πεζός, όπως πάντα, αλλά, ξεκινώντας από την Βηθσφαγή, ανέβηκε σ΄ ένα θηλυκό γαϊδούρι και το πουλάρι του, για να πληρωθεί το ρηθέν του προφήτη Ζαχαρία: «Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών∙ κήρυσσε, θύγατερ Ἱερουσαλήμ∙ ἰδού ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεται σοι, δίκαιος καί σῲζων αὐτός, πραΰς και επιβεβηκώς ἐπί ὑποζύγιον καί πῶλον νέον» (Ζαχ. 9,9). Οι απόστολοι έβαλαν πάνω στο γαϊδούρι και το πουλάρι του τα ρούχα τους, ενώ ο λαός πήρε κλαδιά φοινίκων και έστρωνε τα ρούχα του στο δρόμο στα πόδια των ζώων, κραυγάζοντας με μεγάλη χαρά: «Ὡσαννά εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεύς τοῦ Ἰσραήλ» (Ιω.12,13).
ΟΙ Αρχιερείς, οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς άκουγαν με τρόμο τις κραυγές αυτές, που προανάγγελαν την πτώση της πνευματικής τους εξουσίας πάνω στο λαό. Ας στρέψουμε και εμείς τώρα το βλέμμα μας και ας δούμε τον Κύριο Ιησού Χριστό κατά τη στιγμή αυτή. Με έκπληξη θα δούμε ότι δεν χαίρεται την πανηγυρική αυτή υποδοχή. Αντίθετα έσκυψε το κεφάλι Του και κλαίει με λυγμούς. Ω, Κύριέ μας! Γιατί κλαίς τώρα , όταν όλος ο λαός χαίρεται; Το ήξερε μόνο Αυτός ο Παντογνώστης. Δεν έκλαιγε για τον Εαυτό Του αλλά για τον λαό Του, σκεφτόμενος: «Εἰ ἔγνως καὶ σύ, καὶ γὲ ἐν τῇ ἡμέρα σου ταύτη, τὰ πρὸς εἰρήνην σου! Νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου∙ ὅτι ἤξουσιν ἡμέραι ἐπί σε καὶ περιβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακα σοὶ καὶ περικυκλώσουσί σε καὶ συνέξουσί σε πάντοθεν, καὶ ἐδαφιοῦσι σε καὶ τὰ τέκνα σου ἐν σοῖ, καὶ οὐκ ἀφήσουσιν ἐν σοῖ λίθον ἐπὶ λίθω ἂνθ΄ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου» (Λκ. 19, 42-44).
Τι σημαίνουν εδώ τα τελευταία λόγια του Κυρίου Ιησού; Σημαίνουν το εξής: για το ότι δεν πίστεψες στον Μεσσία Χριστό, ο οποίος ήλθε σε σένα, για το ότι σκότωνες τους προφήτες, τους οποίους έστελνα σε σένα και για το ότι πέντε μέρες μετά από αυτή την υποδοχή που μου κάνετε και με υποδέχεστε σαν Βασιλιά, θα ζητήσετε από τον Πιλάτο να με σταυρώσει, για όλα αυτά θα σας βρουν πολλά δεινά.
Άραγε ο Θεός που είναι Βασιλιάς όλου του κόσμου διεκδικούσε την εξουσία και προσδοκούσε να γίνει βασιλιάς του μικρού αυτού και σκληροτράχηλου λαού του Ισραήλ, ο οποίος δεν γνώρισε και δεν δέχθηκε τον Μεσσία του και τώρα ετοιμαζόταν να Τον παραδώσει στο φρικτό και βασανιστικότατο σταυρικό θάνατο; Όλες οι άγιες επουράνιες ασώματες δυνάμεις θα θρηνούσαν κατά την πανηγυρική Του είσοδο στην Ιερουσαλήμ, αν ήξεραν για τον φρικτό σταυρό που Του ετοιμαζόταν στον Γολγοθά.
Μόνο για τους σύγχρονους Του Εβραίους έκλαιγε ο Κύριος Ιησούς Χριστός; Ασφαλώς όχι! Αυτός ο Παντογνώστης ήξερε ακόμα και αυτά που βλέπουμε εμείς στις ημέρες μας. Ήξερε ότι με το πέρασμα των αιώνων το ανθρώπινο γένος όλο και περισσότερο θα Τον ξεχνούσε, ότι θα Τον βλασφημούσε και θα έβριζε το άγιο όνομά Του. Το ήξερε, γι΄ αυτό και έλεγε ότι ο Υιός του Ανθρώπου, όταν θα έλθει για δεύτερη φορά, πιθανώς, δεν θα βρει την πίστη πάνω στη γη.
Πρέπει να κλαίμε και εμείς που τόσο συχνά ξεχνάμε τον σταυρό του Χριστού και ιδιαίτερα αυτοί για τους οποίους λέει ο απόστολος Παύλος: «ὁ τον υἱόν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας καί το αἷμα τῆς διαθήκης κοινόν ἡγησάμενος, ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καί το Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας;» (Εβρ. 10,29). Και τόσο πολλοί, και σε ποιο τρομερό βαθμό, υπάρχουν μεταξύ μας τέτοιοι κακότυχοι αδελφοί μας!
Σώσε τους, Κύριε!
Σώσε τους, Κύριε!
Σώσε τους, Κύριε! Αμήν.

Πηγή: ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ
ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ
ΤΟΜΟΣ Α´
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ″ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ″