Προσφώνησις Μητροπολίτου Άρτης κ. Καλλινίκου κατά την επίσημον επίσκεψιν της Α.Θ.Π. του Οικ. Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου εις την Ι.Μ. Άρτης

Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

     Ἡ θεοφρούρητος καί ἱστορική κατά Ἄρταν τοπική Ἐκκλησία, "ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη" ὑποδέχεται σήμερον μέ αἰσθήματα ἀνεκλαλήτου χαρᾶς, ἰδιαζούσης τιμῆς, βαθείας εὐγνωμοσύνης καί ἰδιαιτέρας συγκινήσεως τόν Πρῶτον τῆς ὑπό τόν Οὐρανόν Ὀρθοδοξίας, τήν Σεπτήν Κορυφήν καί τόν συνετόν οἰακοστρόφον τῆς Πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας, τόν γεραρόν Ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καί Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον, τόν χαλκέντερον ἀγωνιστήν καί κραταιόν ἀμύντορα τῶν Ὀρθοδόξων Ἀληθειῶν, τόν ὀτρηρόν ὁραματιστήν τῶν μεγάλων στιγμῶν τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς ἀνθρωπότητος, τόν σαλπίζοντα τοῖς ἐγγύς καί τοῖς μακράν τό αἰώνιον μήνυμα τῆς εὐαγγελικῆς ἐλπίδος καί τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης.
     Ἡ ἱστορική καί περικλυτή βυζαντινή πόλις τῆς Ἄρτης, μέ τήν μακράν καί πλουσίαν Ἱστορία της, ἡ πόλις τῶν πολλῶν σωζομένων βυζαντινῶν μνημείων, λαμπρύνεται σήμερον καί καυχᾶται ἐν Κυρίῳ διά τήν παρουσίαν ἐν μέσῳ ἡμῶν τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος, μετά των μελῶν τῆς Τιμίας Συνοδείας Αὐτῆς. Ὁ ἱερός κλῆρος, οἱ ἐντιμότατοι Ἄρχοντες καί ὁ φιλόχριστος λαός τοῦ Θεοῦ μέ σκιρτῶσαν ἀπό συγκίνησιν καί πεπληρωμένην χαρᾶς καρδίαν ὑποδεχόμεθα εἰς τόν τόπον, τόν ὁποῖον καθηγίασεν ἡ προστάτις καί πολιοῦχος Ἁγία Θεοδώρα, ἡ ἔνδοξος βασίλισσα τοῦ «Δεσποτάτου τῆς Ἠπείρου», τόν σοφόν πνευματικόν Ἡγέτην, τόν φιλόστοργον Πατριάρχην τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους καί θρόνων διάδοχον μεγάλων καί Ἁγίων Ἀρχιεπισκόπων καί Πατριαρχῶν, ὡς Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καί Φωτίου τοῦ Μεγάλου, τοῦ "φωτολόγου και φωτωνύμου", τοῦ καί ἀνιδρυτοῦ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος Χάλκης.
     Ἡ ἄμετρος χαρά καί συγκίνησις ὅλων μας, Παναγιώτατε, καθίσταται ἐντονωτέρα καί ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ ἐπίσκεψίς Σας εἰς τήν πόλιν μας πραγματοποιεῖται κατά τήν αἰδέσιμον ἡμέραν τῆς ἱερᾶς μνήμης τῶν Ἁγίων ἐνδόξων πανευφήμων καί Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου. Ὅπως ἡ παρουσία τοῦ χριστοκήρυκος Ἀποστόλων τῶν Ἐθνῶν Παύλου «ἐποίει χαράν μεγάλην πᾶσι τοῖς ἀδελφοῖς» (Πράξ. 15,3), οὕτω καί ἡ παρουσία τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος, γίνεται πρόξενος πνευματικῆς χαρᾶς, ψυχικῆς ἀγαλλιάσεως καί ἐνθέου εὐφροσύνης. Δόξαν, εὐχαριστίαν καί αἶνον ἀναπέμπομεν πρό τόν Πανάγιον Τριαδικόν Θεόν, διότι μᾶς ἠξίωσεν νά τύχωμεν τοιαύτης τιμῆς καί εὐλογίας καί νά Σᾶς ὑποδεχθῶμεν εἰς τήν ἀγιοτόκον ταύτην γῆν καί τόν ἱστορικόν τοῦτον Τόπον, λέγοντες «Εὐλογημένος ὁ Ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».
     Σᾶς ὑποδεχόμεθα, Παναγιώτατε, εἰς ἕνα Τόπον, τόν ὁποῖον κοσμοῦν πολλοί βυζαντινοί καί μεταβυζαντινοί ἱεροί ναοί, ὡς καί παλαίφατοι ἱεραί Μοναί καί κέντρα λατρείας καί προσευχῆς, τά ὁποῖα διεδραμάτισαν σημαντικώτατον ρόλον εἰς τήν διάσωσιν καί διάδοσιν της ἑλληνορθοδόξου Παραδόσεως.
     Σᾶς ὑποδεχόμεθα εἰς τήν γενέτειραν ἁγίων καί ἡρώων, ὡς τοῦ τιμωμένου εἰς τόν ἱερόν τοῦτον ναόν τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ. Ἡ εὐρυτέρα περιφέρεια τῆς Ἄρτης ὑπῆρξεν ὁρμητήριον τοῦ Ἰσαποστόλου Ὁσίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους.
     Ἡ σημερινή ὑψηλή παρουσία Σας, Παναγιώτατε, ἐγγράφεται εἰς τάς δέλτους τῆς ἱστορικῆς μνήμης τῆς πόλεως, δεδομένου ὅτι, κατά καταγεγραμμένας ἱστορικάς μαρτυρίας, ἡ κατά Ἄρταν Ἐκκλησία ἔσχε τήν ἰδιαίτεραν τιμήν καί τήν εὐλογίαν νά ὑποδεχθῇ τέσσαρας Οἰκουμενικούς Πατριάρχας, μέ τελευταῖον, τό ἔτος 1963, τόν Πατριάρχην Ἀθηναγόραν, εὑρισκόμενον τότε εἰς τήν Ἑλλάδα ἐπ᾽ εὐκαιρίᾳ τῶν λαμπρῶν τελετῶν τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς χιλιετηρίδος τοῦ Ἁγίου Ὄρους.
     Ἡ ἐπαρχία ἡμῶν, Παναγιώτατε, ἐβίωσε περιόδους δόξης καί θριάμβου, ἀλλά καί χρόνους παρακμῆς καί καταστροφῶν. Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Ἄρτης συγκαταλέγεται μεταξύ τῶν πέντε Μητροπόλεων τῆς εὐάνδρου Ἠπείρου καί εἶναι ἡ μόνη, ἡ ὁποία ἀπό τό ἔτος 1882 παρεχωρήθη εἰς τήν Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος διά Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Πράξεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἔχουσα -καί διατηροῦσα πάντοτε- πλήρη συναίσθησιν τῆς στοργῆς, τήν ὁποίαν ἀπήλαυε καί ἀπολαύει ἀπό μέρους τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.
     Αὕτη ἡ καλλίστη τῶν ἠπειρωτικῶν πόλεων, ἡ βυζαντινή πόλη τῆς Ἄρτης, ὡς πρωτεύουσα πόλις τοῦ κράτους τῆς Ἠπείρου, ἀποτέλεσεν εἰς καιρούς δυσχειμέρους τό προπύργιον τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ρωμηοσύνης, διαφυλάττουσα διά τῆς εὐγενείας, τῆς εὐλαβείας καί τῆς φιλοκαλίας τῶν κατοίκων της, τάς ἀξίας καί τάς παραδόσεις τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους, ὡς διετυπώθησαν, ἐβιώθησαν καί διεφυλάχθησαν εἰς τήν Πόλιν τῶν πόλεων, τήν βασιλίδα Πόλιν τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, τήν τροφόν τοῦ εὐλογημένου Γένους μας.
     Ἡ Ἄρτα ὑπῆρξε, Παναγιώτατε, πόλις παιδείας, πόλις λογίων καί πόλις φυσικοῦ καί πνευματικοῦ κάλλους. Τό ὑψηλόν ἐπίπεδον πολιτισμοῦ καί παιδείας τῆς πόλεως ἀποδεικνύει ἡ μακρά παράδοσις τῶν φιλοθέων καί φιλογενῶν διδασκάλων καί εὐεργετῶν τῆς μεταβυζαντινῆς περιόδου. Μεταξύ αὐτῶν ἀναφέρομεν τόν λογιώτατον Μητροπολίτην Ναυπάκτου καί Ἄρτης, τόν Ἅγιον Δαμασκηνόν τόν Στουδίτην (1520-1577), τόν Μανωλάκην Καστοριανόν, κτήτορα τῆς γνωστῆς Σχολῆς Μανωλάκη πλησίον τοῦ βυζαντινοῦ ἱεροῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου Ἄρτης, τόν Ἅγιον καί Ἰσαπόστολον ἱερομάρτυρα Κοσμᾶν τόν Αἰτωλόν, τόν νεομάρτυρα Ζαχαρίαν τόν ἐξ Ἄρτης, τούς Ἁγίους
αὐταδέλφους Θεοχάρην καί Ἀπόστολο Ντούια, καθώς καί τόν λογιώτατον Μητροπολίτην Ἄρτης Σεραφείμ Ξενόπουλον (1864-1894), τόν Βυζάντιον, τόν καί Τοποτηρητήν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου διατελέσαντα.
     Τό ἦθος καί τό ὕφος τῶν παραδόσεων τοῦ Τόπου αὐτοῦ, Παναγιώτατε, ἀποπνέουν τό ἄρωμα τῆς πατρῴας εὐσεβείας καί εὐλαβείας πρός τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν. Καί ἰδού, σήμερον, ἐν μέσῳ ἡμῶν ἵσταται προεξάρχουσα τῆς Θείας Λειτουργίας ἡ Ὑμετέρα Σεπτή Κορυφή εἰς τόν ἱερόν καί μεγαλοπρεπῆ αὐτόν ἱερόν ναόν, τόν ἀνεγερθέντα εἰς τιμήν τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ. Ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Γραικός, ὁ ἐπικαλούμενος Φωτιστής τῶν Ρώσσων, ἦτο γόνος τῆς ἀρτινῆς εὐσεβείας, πνευματικόν θρέμμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί ἀνάστημα τῆς ἐσταυρωμένης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί ἀποτελεῖ τόν πνευματικόν σύνδεσμον μεταξύ τῆς Ἄρτης, τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖον τόν ἀπέστειλε πρός πνευματικήν καθοδήγησιν τοῦ ρωσσικοῦ λαοῦ.
     Ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Γραικός, ὡς καλῶς γνωρίζετε, Παναγιώτατε, διῆλθε μέγα μέρος τοῦ ἐπί γῆς βίου του «ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στεναχωρίαις, ἐν πληγαῖς, ἐν φυλακαῖς, ἐν κόποις, ἐν ἀγρυπνίαις…. διά δόξης καί ἀτιμίας, διά δυσφημίας καί εὐφημίας» (πρβλ. Β´ Κορ. 6, 4-10). Ἡ ἐπισήμος ἁγιοκατάταξίς Του, τόν Μάιον τοῦ ἔτους 1988, ἀποτελεῖ σημαντικόν σταθμόν τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἄρτης. Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἤκουσε τῆς φωνῆς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἄρτης, ἐκφρασθείσης κανονικῶς διά τοῦ Ἐπισκόπου της, ἀειμνήστου Μητροπολίτου Ἄρτης κυροῦ Ἰγνατίου τοῦ Γ´, καί προέβη εἰς τήν ἀναγραφήν εἰς τάς ἁγιολογικάς Δέλτους τῆς κατ᾽ Ἀνατολάς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ ὀνόματος τοῦ ἐν Ἄρτῃ γεννηθέντος καί ἐν Ρωσσίᾳ κοιμηθέντος Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ.
     Σήμερον, Παναγιώτατε, ἐπισφραγίζετε διά τῆς ὑψηλῆς παρουσίας Σας, τήν διακριτικήν συμβολήν Σας εἰς τήν ἁγιοκατάταξιν τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ. Κατά τήν εὔσημον ταύτην ἡμέραν εἶναι ἀνάγκη νά σταθῶμεν μετά διαθέσεως εὐγνώμονος εὐχαριστίας εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέ τρόπον συγκινητικόν καί εὐεργετικόν, συνέβαλον τά μέγιστα εἰς τήν ἀνέγερσιν τοῦ ἐμβληματικοῦ διά τήν Ἄρταν ἱεροῦ αὐτοῦ ναοῦ.
     Τόν περικαλλῆ ἱερόν ναόν τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ ἀνήγειρεν ἡ πατροπαράδοτος εὐλάβεια τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, εὐεργετῶν καί δωρητῶν. Ὀφείλω εἰς τό σημεῖον τοῦτο νά ἀποδώσω τά εὔσημα καί νά μνημονεύσω τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀμέσου προκατόχου μου, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρῴην Ἄρτης κ. Ἰγνατίου, ὁ ὁποῖος εἰς τό διάστημα τῆς εἰκοσιοκταετοῦς ποιμαντορίας του κατώρθωσε νά ἀνεγείρῃ ἐκ βάθρων καί ἠξιώθῃ νά ἐγκαινιάσῃ, τό 2016, τόν περικαλλῆ αὐτόν ἱερόν ναόν. Ἡμεῖς συνεχίζομεν, σύν Θεῷ, τήν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἱεροῦ τούτου ἔργου, διά τῆς ὁλοκληρώσεως ἀπομεινασῶν δομικῶν ἤ διακοσμητικῶν ἐκκρεμοτήτων.
     Ὡς ἤδη ἐλέχθη, Παναγιώτατε, Ἱερά Μητρόπολις Ἄρτης ἀπήλαυε τῆς στοργῆς, τῆς ἀγάπης καί τῆς ἰδιατέρας μερίμνης τῆς φιλοστόργου Μητρός Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας. Οἱ ἱεροί ἄρρηκτοι δεσμοί Αὐτῆς μετά τῆς ἐν Ἄρτῃ τοπικῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἰσχυροί καί μακροχρόνιοι, ἐπιμαρτυρούμενοι ἀπό τάς δέλτους τῆς Ἱστορίας καί ἐπιβεβαιούμενοι διά τῆς σημερινῆς ἱστορικῆς ἐπισκέψεως τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος. Τούς δεσμούς αὐτούς σφυρηλάτησε τό ἀνύστακτον ἐνδιαφέρον καί ἡ προστασία τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας πρό τήν θυγατέρα τοπικήν Ἐκκλησίαν ἐν ἡμέραις δοκιμασίας, ἀλλά καί ἐν ἡμέραις εὐφορίας καί προόδου. Ἡ πρόσκλησις ἡμῶν νά ἐπισκεφθῆτε τήν πόλιν καί τήν Μητρόπολιν Ἄρτης ἀποτελεῖ ἀδιάψευστον μάρτυρα τῶν ἰσχυρῶν αὐτῶν δεσμῶν τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας μετά τοῦ Σεπτοῦ Κέντρου, τοῦ παμφαοῦς Φαναρίου, τῆς ζώσης καί ἀειφώτου πηγῆς, τῆς ἐκπεμπούσης τό ἱλαρόν φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τήν Οἰκουμένην.
     Γνωρίζομεν, Παναγιώτατε, ὅτι ἡ Ἄρτα καί ὁ λαός της εἶχον καί ἔχουν μέχρι σήμερον ἰδιαιτέραν θέσιν εἰς τήν καρδίαν Σας. Διό καί ὁ εὐγενής καί χριστώνυμος λαός της ἐκφράζει ἐξαιρετικήν τιμήν καί βαθύτατον σεβασμόν πρός τό Σεπτόν πρόσωπον τοῦ Πατριάρχου τοῦ Γένους.
     Εὐγνωμόνως ἐνθυμούμεθα τούς δεσμούς τῆς Μητροπόλεώς μας μετά τῆς γεραρᾶς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης, τῆς γαλουχησάσης σειράν ὅλην ἀρτινῶν ὁμογαλάκτων ἀδελφῶν Σας, δύο ἐκ τῶν ὁποίων, θείᾳ χάριτι, παρευρίσκονται σήμερον μεθ’ ἡμῶν, ἔμπλεοι πνευματικῆς χαρᾶς καί εὐφροσύνης, προκειμένου νά τιμήσουν τόν ὁμογάλακτον ἀδελφόν των, τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον.
     Τοῦ λόγου στραφέντος εἰς ὁμογαλάκτους ἀδελφούς τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος εἰς τήν κατά Χάλκην Ἱεράν Θεολογικήν Σχολήν, ὁ νοῦς καί ἡ σκέψις μας στρέφεται πρός τόν ἀείμνηστον Μητροπολίτην πρῴην Περιστερίου κυρόν Χρυσόστομον, τόν Ζαφείρην, τόν ἐκ Μεγαλόχαρης τῆς Ἄρτης καταγόμενον, τόν διακονήσαντα τήν Ἐκκλησίαν ἐπί ἑξήκοντα συναπτά ἔτη, ἐξ ὧν τά τεσσαράκοντα ὡς ἀρχιερεύς, τόν γνήσιον φορέα καί ἐκφραστήν τοῦ πνεύματος καί τοῦ βιώματος τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου. Μνημονεύομεν τῶν ὀνομάτων τῶν ἐξ Ἄρτης ἀρχιερέων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Πισιδίας, τοῦ ἀπό Κορέας, κυροῦ Σωτηρίου, τοῦ Τράμπα, τοῦ διακονήσαντος ἐν ὅλῃ καρδίᾳ τό ἱεραποστολικόν ἔργον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἰς τάς χώρας τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Καναδᾶ κ. Σωτηρίου, τοῦ Ἀθανασούλα, ὁ ὁποῖος ἐκδαπανᾶται εἰς τήν κατά Καναδᾶν νοητήν ὁλκάδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, συμπληρώσας ἤδη πεντήκοντα ἔτη ἀρχιερωσύνης.
     Τούς στενούς δεσμούς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἄρτης μετά τοῦ Σεπτοῦ προσώπου Σας καί μετά τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τεκμηριώνουν καί αἱ "κατ᾽ ἰδίαν φιλοτιμίαν καί προαίρεσιν" Ὑμῶν, Παναγιώτατε, λίαν τιμητικαί ἀπονομαί ὀφφικίων εἰς τούς ἐξ Ἄρτης καταγομένους ὀφφικιαλίους τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί ἀναφέρομαι εἰς τούς ἐντιμολογιοτάτους Ἄρχοντας κ.κ. Εὐστάθιον Γιαννήν, Βασίλειον Δήμου καί Κωνσταντῖνον Τρομπούκην.
Παναγιώτατε,
     Κατά τήν εὐφρόσυνον καί εὔσημον ταύτην ἡμέραν ἡ ἐν μέσῳ ἡμῶν παρουσία Σας ἐνίσχυσε καί ἐστήριξε τήν εὐσέβειαν τοῦ ἀρτινοῦ λαοῦ καί ἐθέρμανε τήν ἀγάπην τῶν ἐνταῦθα πνευματικῶν τέκνων Σας πρός τήν Μητέρα Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν καί πρός τό σεπτόν πρόσωπόν Σας, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐδέχθημεν πλουσίας πατρικάς εὐχάς καί πατριαρχικάς εὐλογίας.
     Ἀπό τῆς θέσεως αὐτῆς ἐκφράζω θερμάς εὐχαριστίας πρός τούς παρισταμένους ἁγίους ἀρχιερεῖς, τούς προσελθόντας σήμερον εἰς τόν ἱερόν αὐτόν ναόν τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ, κοινωνούς γενομένους τῆς χαρᾶς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, τούς ἐντιμοτάτους Ἄρχοντας τῆς Περιφερείας τῆς Ἠπείρου, τῆς πόλεως τῆς Ἄρτης καί τοῦ Νομοῦ, τάς στρατιωτικάς καί ἀστυνομικάς Ἀρχάς, (...).
Παναγιώτατε,
     Εὐγνωμονοῦντες ἐκ βαθέων τήν Ὑμετέραν Θειοτάτην Παναγιότητα διά τήν ὁλόθυμον ἀποδοχήν τῆς προσκλήσεως καί τήν εὐλογημένην παρουσίαν Σας ἐνταῦθα μετά τῶν μελῶν τῆς τιμίας Συνοδείας Σας, εὐχόμεθα ὅπως ὁ Πανάγαθος καί Πάνδωρος Θεός χαρίζῃ εἰς τήν Ὑμετέραν Σεπτήν Κορυφήν ὑγίειαν ἀστεμφῆ καί μακρότητα εἰρηναίων ἡμερῶν, ὥστε ἐπί ἔτη ἀκόμη πολλά νά ἰθύνητε τούς οἴακας τῆς θεοτεύκτου ἐκκλησιαστικῆς Νηός, πρός δόξαν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί μαρτυρίαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ κόσμῳ.
     Εἰς ἀνάμνησιν τῆς ἐλεύσεώς Σας εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Ἄρτης, δεχθῆτε, παρακαλῶ, (...), ὡς ἔκφρασιν ἐλαχίστης ἀντιπελαργώσεως καί εὐγνωμοσύνης. Ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Γραικός καί πάντες οἱ Ἅγιοι νά σκέπουν καί νά φρουροῦν τήν Ὑμετέραν Θειοτάτην Παναγιότητα. Γένοιτο!