ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΡΤΗΣ
Αριθμ.Πρωτ.: Εν ¶ρτη τη η 2008
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΑΣΧΑ
Ο Μητροπολßτης ¶ρτης ΙγνÜτιος
Προς τους ευλαβεßς Ιερεßς και τους ευσεβεßς
Χριστιανοýς της ΙερÜς Μητροπüλεως.
Αδελφοß μου εν Χριστþ αγαπητοß.
ΧαρÜ και δüξα της Εκκλησßας εßναι η λαμπροφüρος ΑνÜσταση του Ιησοý Χριστοý. Η ΑνÜσταση εßναι η αφετηρßα και το τÝρμα, η αρχÞ και ο σκοπüς, η ουσßα και το περιεχüμενο της πνευματικÞς μας ζωÞς. Ο ΘεÜνθρωπος με την ΑνÜστασÞ Του, συνανÝστησε και ολüκληρη την ανθρþπινη φýση. Γι` αυτü και ο Ιερüς Υμνωδüς απüψε θα αναγγεßλει αυτÞ τη μεγÜλη αλÞθεια της συνανÜστασης του ανθρωπßνου γÝνους ως εξÞς: «ΠαγγενÞ τον ΑδÜμ αναστÞσας του τÜφου».
ΡÞγμα Ýφερε στον ¶δη η ΑνÜσταση του Κυρßου. Χþρισε τους ανθρþπους: Σε εκεßνους που δÝχονται τη ζωÞ, τον Χριστü, και σε εκεßνους που μÝνουν με τη θÝλησÞ τους στον θÜνατο. ΒÝβαια ο ΘεÜνθρωπος κατÞργησε το «κρÜτος» του θανÜτου και λαφυραγþγησε τον ¶δη. ΑλλÜ ο Üνθρωπος, üντας ελεýθερος, και μετÜ την ΑνÜσταση του ΣωτÞρος Χριστοý, μπορεß να επιλÝγει αυτü που εσωτερικÜ ποθεß. Τη ζωÞ η το θÜνατο. Τον Ιησοý Χριστü η τον ΔιÜβολο, το φως της ΑναστÜσεως η το σκüτος της πλÜνης.
Δια της αποστασßας και της παρακοÞς, απÝναντι στον Δημιουργü και ΠατÝρα του, ο Üνθρωπος, οδηγÞθηκε δυστηχþς στην αμαρτßα, στο ψÝμα, στη φθορÜ και στο θÜνατο. ¼μως ο Υιüς και Λüγος του Θεοý, Ýγινε απü αγÜπη Υιüς του ανθρþπου. ¸παθε, σταυρþθηκε, αναστÞθηκε. Με τη λαμπροφüρο ΑνÜστασÞ Του Ýδωσε και πÜλι στον Üνθρωπο το φως και τη ζωÞ. Αυτü το αναστÜσιμο φως πρÝπει να φωτßσει τις ψυχÝς μας.
«Στþμεν καλþς, στþμεν μετÜ φüβου» εμπρüς στο μυστÞριο του κενοý τÜφου. Μην αφÞσουμε üμως το βλÝμμα μας προσηλωμÝνο σ` αυτü, αλλÜ να κοινωνÞσουμε του ΑναστÜντος. Γιατß αυτü εßναι το ΠÜσχα! Η συμμετοχÞ μας στο μυστÞριο της ζωÞς. ΣÞμερα üλοι μας πρÝπει να γευθοýμε το ποτÞριο της ζωÞς. Γιατß χωρßς τη Θεßα Κοινωνßα η ΑνÜσταση χÜνει το νüημÜ της και παýει να εßναι η γιορτÞ της νßκης κατÜ της φθορÜς. Παýει να εßναι η γιορτÞ της αθανασßας των ανθρþπων. ΑνÜσταση και ΠÜσχα θα πει Κυρßως Θεßα Κοινωνßα και üχι μüνο το εθιμικü μÝρος της εορτÞς.
Την ΑνÜσταση του Χριστοý η Αγßα μας Εκκλησßα την εορτÜζει με κÜθε λαμπρüτητα. Οι χριστιανοß με αναμÝνες λαμπÜδες «θεοφεγγεßς και φωτολαμπεßς» μετÝχουν σ` αυτÞ. Αυτü το φως φωτßζει τις ψυχÝς τους, þστε και η μετοχÞ τους στο ποτÞριο της ΑνÜστασης να εßναι η απαρχÞ της αιþνιας ζωÞς στο Δεßπνο της Βασιλεßας του ΑναστÜντος Χριστοý.
¼σοι μετÝχουν στο ευχαριστηριακü αυτü Δεßπνο εßναι οι «Υιοß της ΑναστÜσεως» Üρα και οι καλεσμÝνοι για την θÝωση. ΘÝωση εßναι να γßνει ο Üνθρωπος κατÜ χÜρη Θεüς. Αυτüς εßναι και ο σκοπüς της επßγειας ζωÞς του.
Σταυρüς και ΑνÜσταση εßναι τα κοσμοσωτÞρια γεγονüτα, με τα οποßα ο Ιησοýς Χριστüς Ýδωσε τη ζωÞ και το φως στον κüσμο. Και ο Üνθρωπος σηκþνοντας ο καθÝνας τον προσωπικü του Σταυρü, ας ατενßζει τον ΑναστημÝνο Κýριο και ας αντλεß αναστÜσιμη απü Εκεßνον δýναμη, πληρüτητα και διÜθεση αγωνιστικÞ.
«ΑνÝστη ο Κýριος üντως»! ΑυτÞ εßναι η πßστη και η εμπειρßα των Αποστüλων. ΑυτÞ εßναι η πßστη και το κÞρυγμα της Εκκλησßας. Η ΑνÜσταση εßναι οι θεμÝλιος λßθος της Εκκλησßας. Ο Ιησοýς και η ΑνÜστασÞ Του εßναι το ΕυαγγÝλιο, η ΑλÞθεια, το βßωμα και η πεßρα της Εκκλησßας ανÜ τους αιþνες. Ο,τι εßχε να πει ο Θεüς στον Üνθρωπο, το εßπε με το στüμα του Θεοý – Λüγου. Και ο,τι εßχε να κÜνει ο Θεüς για τον Üνθρωπο, το Ýκαμε με τη Σταýρωση και την ΑνÜσταση του Υιοý Του.
Αγαπητοß, ο Χριστüς, η ΑλÞθεια δηλαδÞ και η ΖωÞ, μας Ýχει δοθεß με την ΑνÜσταση. Η αποκÜλυψη για την Εκκλησßα Ýχει ολοκληρωθεß. ¸να και μüνο μÝνει: Να ζÞσουμε την ΑλÞθεια του ΑναστημÝνου Χριστοý χαßροντες «κýκλω της ΤραπÝζης» Του, þστε να ζÞσουμε και τη δικÞ μας προσωπικÞ ΑνÜσταση, μÝσα στην αγκαλιÜ της μητÝρας μας Εκκλησßας.
Μετ` ευχþν εγκαρδßων και αγÜπης εν Χριστþ ΑναστÜντι.
Ο Μητροπολßτης.
