Αγαπητοί μου Χριστιανοί.
Για μια ακόμη φορά εορτάζουμε Χριστούγεννα. Με πολλές και πλούσιες εκδηλώσεις εορταστικές,λατρευτικές και ψυχαγωγικές, προσπαθούμε και θέλουμε να νοιώσουμε πιο έντονα το μήνυμα της μεγάλης εορτής της σαρκώσεως του Υιού και Λόγου του Θεού και Λυτρωτού μας Ιησού Χριστού. Λαχταρά η ψυχή μας να γευθεί τη χαρά, την ειρήνη, τη γαλήνη, την ελπίδα, τη δικαίωση, την αγάπη, το φως, τη ζωή.
Όμως την χαρά των Χριστουγέννων επισκιάζει εφέτος ένα πικρό και δυσάρεστο γεγονός. Μια παγκόσμια οικονομική κρίση, με πολύ κακές επιπτώσεις και στην πατρίδα μας. Μας απασχόλησε όλη τη χρονιά. Θα συνεχισθεί και στο άμεσο μέλλον. Τα μέσα ενημερώσεως και οι πολιτικοί μας, με τις συνεχείς απογοητευτικές δηλώσεις τους, ενσπείρουν στην κοινωνία μας τον φόβο και την αγωνία. Και είναι βεβαίως εξαιρετικά σοβαρό και ανησυχητικό το θέμα.
Και τίθενται επιτακτικά τα ερωτήματα. Γιατί να υπάρχει αυτή η μεγάλη οικονομική κρίση; Πως προέκυψε; Ποιοί ευθύνονται; Υπάρχει θεραπεία αυτής η πρόκειται να υποτροπιάσει επικίνδυνα στο μέλλον; Μπορεί να αντιμετωπισθεί και να πολεμηθεί αποτελεσματικά;
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω, προλαβαίνοντας και κάποια σας απορία για την αναφορά μου σ᾽αυτό το θέμα, ότι σκοπός μου δεν είναι να καταγράψω τη διάστασή του, να προσδιορίσω τα αίτια η να αναφερθώ σε επιβαλόμενες προτάσεις. Όλα αυτά τα έχετε ακούσει από τους ειδικούς. Τα ξέρετε, τα γνωρίζετε. Και προπαντός δοκιμάζετε τις κακές και επιζήμιες συνέπειες.
Η αναφορά μου σήμερα, σ᾽αυτό το θέμα, έγινε για ένα και μόνο σκοπό. Για να τονισθεί που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος, όταν μένει δήθεν ελεύθερος και ασύδοτος στη διαχείριση των υλικών αγαθών της ζωής. Όλοι μας γνωρίζουμε την αλματώδη ανάπτυξη του τεχνικού μας πολιτισμού, κατά τα τελευταία τριάντα με σαράντα χρόνια. Αυτό, κοντά στα άλλα, έφερε και μεγάλη βιομηχανική ανάπτυξη και τεράστια αύξηση της παραγωγής βιομηχανικών, γεωργικών και άλλων προϊόντων και αγαθών, επομένως και την αύξηση του πλούτου. Δυστυχώς όμως, αυτός ο πλούτος περνάει στα χέρια εκείνων που τον πιστεύουν ως Θεό και τον σπαταλούν εγωϊστικά και άσκοπα, με ένα σκληρό, άδικο και απάνθρωπο τρόπο, καταπιέζοντες και εκμεταλλευόμενοι τους φτωχούς και αδυνάτους, κάτω από την αδιαφορία, την ανοχή, δυστυχώς και τη συνεργασία των ισχυρών της πολιτικής εξουσίας.
Είναι μεγάλη λοιπόν η κρίση και επομένως δικαιολογημένη και αναγκαία η αφύπνιση, η εγρήγορση και η επιστράτευση όλων των δυνάμεων της κοινωνίας μας, για την αντιμετώπισή της τώρα και στο μέλλον.
Αλλά, αγαπητοί μου, μόνο οικονομική κρίση υπάρχει στην κοινωνία μας; Μακάρι να ήταν μόνο αυτή. Υπάρχει, δυστυχώς και άλλη κρίση, που είναι πολύ μεγαλύτερη. Με ολέθριες συνέπειες, τραγικά αποτελέσματα, συγκλονιστικά δράματα. Είναι η ηθική κρίση. Ο ξεπεσμός και η απαξίωση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος, δυστυχώς, έχασε τον προορισμό του και τον ανώτερο σκοπό της ζωής του. Έχασε τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπό του. Περιφρόνησε τις μεγάλες αξίες της ζωής. Την αγάπη, τη δικαιοσύνη, την αλήθεια. Αρνήθηκε την αναντικατάστατη αξία της ψυχής του. Και έτσι οδηγήθηκε στην ακόρεστη πλεονεξία, στην παθολογική αυταρέσκεια, στον εγωϊσμό, στις υλιστικές και ηδονιστικές του απολαύσεις, στη ματαιοδοξία, στην αδικία, στη βία, στα ναρκωτικά και σε τόσα άλλα πάθη, που επιφέρουν χίλιες-δυό τραγικές συνέπειες στη ζωή του και στην κοινωνία γενικώτερα.
Αιτία της ηθικής αυτής κρίσεως και του ξεπεσμού του ανθρώπου είναι η απομάκρυνσή του από τον Θεό. Η περιφρόνηση της αλήθειας του Χριστού. Η άρνηση της θεότητός Του. Από αυτή την ηθική κρίση ποιός θα μας βγάλει; Γιατί πρέπει να το ομολογήσουμε ότι αυτή η κρίση γεννά όλες τις άλλες, που ταλανίζουν τον άνθρωπο ως άτομο, διαλύουν την οικογένεια, συγκλονίζουν τους νέους, συνταράσσουν την κοινωνία.
Αγαπητοί μου. Είμαστε στον εικοστό πρώτο αιώνα μετά Χριστόν. Με γλέντια και χορούς και φωταγωγημένους δρόμους και πολλά έθιμα προσπαθούμε να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα. Δεν φτάνουν όμως όλα αυτά. Καιρός να νοιώσουμε όλοι μας, πρώτα εμείς οι Κληρικοί και μετά όλοι εσείς, ότι ο Χριστός πρέπει να γεννηθεί στις καρδιές μας. Εκείνος να εξουσιάζει και με την αγάπη Του να κατευθύνει τις σκέψεις μας, τις επιθυμίες μας, τις ενέργειές μας, τη ζωή μας ολόκληρη. Γιατί ο Χριστός είναι «η αλήθεια, η οδός και η ζωή». Είναι ο στοργικός μας Πατέρας, ο Λυτρωτής και ο Σωτήρ, ο μόνος Οδηγός μας, ο σταθερός και αναλλοίωτος, «χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας».
Με εγκάρδιες ευχές και αγάπη Χριστού
Ο Μητροπολίτης
+ Ο Άρτης Ιγνάτιος
